തലവെട്ടിപ്പൊളിക്കും ചിന്തകളിൽ
താലോലിക്കും വേദനകൾ,
അനുഭവിച്ചിട്ടും അന്യമായിരുന്ന
അറിവില്ലായ്മയുടെ അറിവുകൾ,
നമ്മുടേതല്ലാത്ത ഓർമകൾ
കാഴ്ചക്കു മുന്നിലഭിനയിക്കുന്ന അന്ധത
ഇവയാണു പ്രണയമെങ്കിൽ - ഞാനൊരു
പ്രണയത്തിൻ ദുരന്തകഥ പറയാം.
കാലയവനികയുടെ ദ്രുതഗതിയിൽ
കാലത്തിൻ ഋതുഭേദങ്ങൾക്കിടയിൽ
വർണ ദൃശ്യവിസ്മയങ്ങളില്ലാതിരുന്ന
ഒരു വസന്ത കാലമായിരുന്നു അത്.
ഓർമയിൽ നിന്നുണർന്നെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായെൻ സ്നേഹം.
തീവ്രമായൊരു പ്രകാശരശ്മിയായവൾ
അപ്പോഴേക്കുമതിനെ ഉരുക്കികളഞ്ഞു.
മനസ്സിൽ കൂട്ടികിഴിക്കും പൊള്ളത്തരങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ
നിഷ്കളങ്കയായി അവൾ ഇരിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ടിയുടെ ഒളിയമ്പുകൾ ഏൽക്കാതിരിക്കാൻ
അവൾ തലയുയർത്താറില്ല
ഞാൻ വാചാലനായിടത്തെല്ലാം
മൌനിയായിരിക്കുമവൾ
പ്രണയാഗ്നി എന്നിലുടലെടുക്കുന്നതിനു മുൻപേ
സൌഹൃദത്തിൻ തിരമാലകളുമായി അവളെത്തും.
ഇനിയെന്തെങ്കിലും പറയണമെങ്കിൽ
ഞാൻ ഞാനല്ലാതാകണം.
ഒരു പക്ഷേ... അതിനായാൽ
അന്നേരം,
അവൾ അവളല്ലാതായാലോ.?
അങ്ങനെയങ്ങനെയങ്ങനെ..
ഇതും അങ്ങനെതന്നെ.
‘എന്നോ പ്രതീക്ഷകളുടെ പാളത്തിൽ
തലവെച്ചാത്മഹത്യ ചെയ്ത
സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഒരു പകർപ്പു മാത്രം.
No comments:
Post a Comment